Vandaag is het Moederdag: een mooi moment om mijn moeder, fysiotherapeute en ondernemer, te interviewen. Hoewel ik mijn moeder veel zie en spreek, was dit toch een ander gesprek. Een interview waarmee ik mijn moeder vooral op zakelijk gebied beter wilde leren kennen, resulteerde in een persoonlijk gesprek, waarin we veel meer bespraken. Door het interview besef ik me wat ze me allemaal heeft meegegeven en realiseer ik me dat ik stiekem toch best veel op haar ben gaan lijken. En ondanks dat ik het in het verleden ook roerend oneens kon zijn met haar, had ik me geen betere moeder durven wensen!

Mijn moeder, Jacqueline Schuldink, studeerde in 1981 af als fysiotherapeute aan de S.T.A.F.T.O. in Enschede. Vervolgens werkte ze 26 jaar in loondienst bij een fysiotherapiepraktijk in Nieuw-Amsterdam. In 1989 trouwde ze met mijn vader en samen kregen ze drie dochters. In 2007 besloot ze om, samen met twee collega’s, de praktijk van haar toenmalige werkgever over te nemen. Nu vormen ze al tien jaar de maatschap Fysio Vitaal: een moderne fysiotherapiepraktijk, gespecialiseerd in fysiotherapie, manuele therapie, bekkenfysiotherapie en dry needling.

Waarom besloot je in 2007 om Fysio Vitaal over te nemen van je toenmalige werkgever?

Mijn werkgever had de pensioengerechtigde leeftijd bereikt en stopte met werken. Daarop hebben wij hem gepolst en gevraagd wat er met de praktijk en met ons ging gebeuren. Hij liet ons weten dat er een mogelijkheid was om de praktijk over te nemen. In eerste instantie hoefde dat van mij niet zo nodig, maar gaandeweg begon ik er toch anders tegen aan te kijken. Ik werd een dagje ouder en de banen lagen destijds niet voor het oprapen. Het was een mooie kans om in de praktijk te blijven werken en me tegelijkertijd verder te ontwikkelen. Ook lagen mijn collega’s en ik goed op één lijn, waardoor ik het uiteindelijk aandurfde en besloot om ervoor te gaan.

Heb je ooit spijt gehad van die beslissing?

Nee, maar ik ben blij dat we met z’n drieën zijn. Nu kunnen we taken verdelen en met elkaar overleggen, dat vind ik prettig. Als ik het alleen had moeten doen, dan weet ik niet of ik voor het ondernemerschap gekozen had. In de basis was ik natuurlijk ‘gewoon’ een fysiotherapeute in loondienst en geen ondernemer. Dat is wel echt iets anders. Toch word je, vooral door de marktwerking in de zorg, wel steeds meer gedwongen om ondernemer te zijn. Daarnaast komt er als ondernemer veel meer op je af, bijvoorbeeld ten aanzien van personeel en administratie. Dat zie ik als de nadelen van het ondernemerschap. Aan de andere kant leer ik daar ook wel weer van. Eén van de voordelen van het ondernemerschap vind ik dat het je ook een bepaalde mate van vrijheid en onafhankelijkheid geeft.

Wat zijn de fouten die je gedurende je loopbaan hebt gemaakt en wat heb je hiervan geleerd?

Ik heb een keer iemand in behandeling gekregen voor klachten na een gebroken sleutelbeen. Tijdens de behandeling twijfelde ik of het wel goed zat. Ik haalde er een collega bij om te overleggen, maar besloot toch om de behandeling voort te zetten. Ondanks dat meneer niet klachten vrij was, hebben we kort daarna alsnog de behandeling beëindigd. Een half jaar later werd meneer opnieuw voor schouderklachten naar mij doorverwezen. Toen zag ik meteen dat het niet goed was en ik stuurde hem terug naar de huisarts. Uit de foto die vervolgens is gemaakt bleek dat de breuk nooit goed genezen was. Achteraf gezien had ik veel beter naar mijn gevoel moeten luisteren en hem de eerste keer al terug moeten sturen. Hier heb ik van geleerd dat ik meer mijn gevoel moet volgen. Nu stuur ik iemand uit voorzorg altijd terug als ik twijfel.

Hoe combineerde je het werken met het moederschap?

Ik heb er nooit spijt van gehad dat ik ben blijven werken, dat is alleen maar goed geweest. Een dag werken was een dag voor mij. Dan kon ik de deur achter me dicht doen en echt even mijn eigen ding doen. Op de dagen dat ik dan wel thuis was, kon ik er helemaal voor jullie zijn. Daardoor had ik ook meer plezier in het moeder zijn. Achteraf vind ik wel dat ik te weinig heb genoten van de periode dat jullie klein waren. Dat had niet alleen met werk te maken, maar ook met het huishouden. Ik had hier minder tijd aan moeten besteden en vaker met jullie iets leuks moeten doen, zoals naar de geitjes of de speeltuin gaan.

Hoe belangrijk was het werken voor je en heb je ooit overwogen om te stoppen?

Werken is altijd belangrijk voor me geweest. Niet alleen omdat dit een dag voor mezelf was, maar ook omdat het goed was voor mijn ontwikkeling en zelfstandigheid. Ik vind het namelijk belangrijk dat je op eigen benen kunt staan en dat je jezelf kunt redden. Natuurlijk is het fijn om een partner te hebben en dingen samen te doen, maar hoe vaak hoor je niet dat het mis gaat en dat je het als vrouw zijnde alleen moet doen? Om je eigen geld te kunnen verdienen is het goed om een diploma op zak te hebben. Daarom hebben we jullie altijd gestimuleerd om verder te gaan met leren. Daarnaast vergroot een diploma de kans op een leuke baan. Immers moet je je hele leven nog werken en dan is het fijn als je iets kunt doen waar je plezier in hebt.

Heeft papa jou daar altijd in gesteund?

Ja, absoluut. Hij vond het belangrijk dat ik bleef werken, vooral omdat ik dat zelf graag wilde. Daarbij heb ik wel altijd gezegd dat het niet zo moest zijn dat we afhankelijk waren van mijn inkomen. Ik wilde een mogelijkheid hebben om minder te gaan werken als het me te zwaar werd of als ik thuis nodig was om het gezin draaiende te houden. Zo heb ik een periode gehad dat ik erg op mijn tenen moest lopen, met twee kleine kindjes en een derde op komst. Toen heb ik wel aangegeven dat ik extra hulp wilde in het huishouden. Dat moet financieel natuurlijk kunnen, maar daar hielden we dan ook rekening mee.

Denk je al aan stoppen met werken? En is er dan iemand aan wie je Fysio Vitaal kan en wil overdragen?

Oh ja, heel vaak! Haha. Eerder zei ik; als ik 60 ben, dan ben ik er klaar mee. Maar dat is volgend jaar al en zoals het nu lijkt ga ik nog wel even door. Enerzijds omdat ik het leuk vind, anderzijds omdat het financieel natuurlijk aantrekkelijk is. En om nou alle dagen thuis te zitten, daar moet ik ook niet aan denken. Ook mijn collega’s willen voorlopig nog graag door, maar er komt natuurlijk een moment dat we ermee stoppen. Tegen die tijd moeten we kijken of er een medewerker is aan wie we de praktijk kunnen overdragen en anders moeten we op zoek naar een geïnteresseerde partij. Ik hoop het eerste, maar gelukkig speelt dat nu allemaal nog niet.

Als je terug kijkt op je loopbaan, wat is dan de belangrijkste les of tip die je mee wilt geven? 

Als ik zo terug kijk dan is het heel belangrijk dat je plezier hebt in wat je doet. Zorg er daarnaast voor dat je alles, zowel zakelijk als privé, in balans houdt en dat het je niet teveel wordt. Dan blijft het ook leuk. Verder heb ik geleerd dat problemen zich eigenlijk altijd weer oplossen. Als dingen tegenzitten of het even niet gaat zoals je graag wilt, probeer dat dan ook als een kans te zien. Het komt altijd goed.

Mijn naam is Annelien Schuldink en ik ben jurist en ondernemer. In 2016 heb ik, naast mijn baan, IVY LOISE opgericht. Mijn doel met IVY LOISE is om de kennis en ervaring die ik heb opgedaan op het gebied van carrière en ondernemerschap te delen. Zo kan ik een positieve bijdrage leveren aan de zelfstandigheid en onafhankelijkheid van de ambitieuze en ondernemende vrouwen om mij heen.

Share This